gülümsesin istedim.

sonra cebime attım elimi yine, bonbonlarım! bitmişti.tane tane mutluluk olsun diye büyük paket almıştım halbuki, olmadı.neyse ki yağmur yağıyordu şehre.fakat şiirin yanaklarını sıkan tiyatrocu abi gibi ağlamıyordum ben.şehir de ağlamıyordu.şehrin ne yaptığını bilmiyorum, nasıl baktığını.

2 günde 7 saatlik uyku gözlerimden mutluluk emiyor.kurutuyor ne varsa.

ki ben 2 gün uyumayıp o adama, BİZ olmayacağız dediğim adama mutluluklar hazırlayan insanım.

bir sürprizi hazırlamaya başlarken içim gıdıklanır benim.son 48 saatimin gözlerimden emdiği uykuya bundan sebep eyvallah çekiyorum belki.ne önemi var ki.

görünce mutlu olacak.

şimdilik benden bu kadar.uyumazsam , neyse uyuyacağım.

mutlu kalın.

doğal yani.

istiyorum ki musluktan damlayışı gibi bir yudum suyun, kolay olsun her şey.

günaydın.

sizce de bugün yağmur yağsa güzel olmaz mı?

günün pudra şekeri.

bir fotoğraf düşünün.
bir genç adamı 'aazıından öpiim mi' tarzında öpen bir bıdık kız.
(:

yerim.

günaydın.

öyle sıkıldım ki.yani.her gün başım ağrıyor.her sabah ve her akşam ve her gece ve her..niye bilmiyorum.dinlenemiyorum bi türlü, yaptığım bi şey de yok ki hani bu bitmek bilmeyen yorgunluğun sebebini bileyim.
fena.
huzursuzum blog.
bana güzel şarkılar söyle.

haketmeyen bir adam.
yorgun bir kız.uğraşamayacak kadar.

BİZ , olmayacağız.
geçmiş olsun.

durup düşünmeye zamanın olur mu.

yaşarken öyle çok yoruluyorum ki, yazmak için fırsat bulduğumda yorgunluğumu anlatmak zor geliyor.birkaç küçük ayrıntı dışında bi problem yok.esasadamla ilgili de herhangi bi gelişme yok.oluruna bırakmak var.yaşayalım görelimler var.

ve buz gibi bir hava var.evde yanmayan tek kaloriferin benim odamda olmasına ne demeli?

neyse hadi uyuyalım.evet bu saatte.