aslında yollar.

merhaba.


yeni bir zaman.saatler sonra çıkacağım kilometrelerce yol, hazırlamam gereken bir valiz ve toparlamam gereken bir oda var.tam ortasında oturuyorum zamanın.eski kitap aralarına sakladığım cümleleri ifşa ediyor, gamzelerime yem atıyorum.bu şehire herhangi bir aksilik olmazsa -ki umarım olmaz- aylar sonra düşecek yolum bir daha.iple çekiyordum gideceğim günü ama vedalarda hep bir sıkıntı.böyle.sonra, aramadı.benden bekledi belki de, bilmiyorum.hani yarın beni neden aramadın dese söyleyecek sözüm bile yok.korkumu bencilliğime perde edip susarım ben de , napılır ki?

neyse.hadi bana şans dileyin.
huzurlu uykular hepimize.