yeniden merhaba.

koca pasaklı evde yalnızım.evet, akşam benimle kalacak olan 3 vefalı arkadaşım -biri sabahki hatta- gelemiyor.itiraf etmeliyim ki bu fikre alıştırmıştım zaten kendimi.

napsam napsam diye düşünüp marketten birkaç paket süt ve biraz çikolata almaya karar verdim.eve dönerken olmak istediğim yerde olduğumu düşündüm, yani şu an tam olarak olmak istediğim başka bir yer yok.açıkçası başka bir yerde yine hayal kırıklığı yaşamaktansa şu evde yalnız kalmak daha tercih edilesi.

sonra canımciğerim ev arkadaşımı aradım, evde yalnız olacağımı söyleyince vefalı insancığımızı yad ettik bi süre.pek umrumda olmadığını farkedince sevindi.üzmek istemedim onu.çünkü şu an mutlu olmalı, başucunda sevdiği adam varken düşünecek başka şeyleri olmalıydı.

süt paketini kafaya dikerken esasadam geçti aklımdan.arar belki de, vakit geçer diye düşündüm.günümün ne kadar muhteşem geçtiğinden haberi var çünkü.bunları düşüneli bi saat filan olmuştu ki, telefonum çaldı. (: merak etmiş.konuştuk biraz.bugün aklımdan geçip geçmediğini sordu.tabii ki geçmişti ve söyledim.sabahki konuşmamızda vefalı arkadaşıma bayağı köpürmüştü kendisi.temizlikten de firar ettiğini anlatınca delirdi bizimki.ona buradaki sağlam arkadaşlıklarımdan bahsetmek isterdim ama henüz öyle bir insanla karşılaşmamış olmam benim suçum değil ki.

neyse sonra yapması gereken şeyler vardı.uygun olunca arayacağım,kendine çok iyi bak olur mu diyerek kapattı telefonu.

bugün biter mi, nasıl biter bilmiyorum hiç.yarının 14Şubat olması ise GERÇEKTEN umrumda değil.yorgunum.

mutlu bir yorgunlukla uyumayı diliyorum.